Dekompensacja psychotyczna w przebiegu jadłowstrętu psychicznego, problem braku współpracy pacjentki w leczeniu – opis przypadku
1 Oddział Kliniczny Psychiatrii i Psychoterapii Wieku Rozwojowego, Katedra Psychiatrii i Psychoterapii, Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach, Katowice, Polska
2 Centrum Pediatrii im. Jana Pawła II w Sosnowcu Sp. z o.o., Sosnowiec, Polska
Adres do korespondencji: Ida Zasada, Oddział Kliniczny Psychiatrii i Psychoterapii Wieku Rozwojowego, Śląski Uniwersytet Medyczny, ul. Gabrieli Zapolskiej 3, 41-218 Sosnowiec, e-mail: ida.zasada@gmail.com
Psychiatr Psychol Klin 2019, 19 (1), p. 85–90
DOI: 10.15557/PiPK.2019.0011
STRESZCZENIE

Jadłowstręt psychiczny jest zaburzeniem charakteryzującym się istotnym spadkiem masy ciała, często współistniejącym z innymi chorobami psychicznymi. W jego przebiegu mogą się pojawiać objawy psychotyczne. Co więcej, istnieją badania wskazujące na to, iż objawy jadłowstrętu mogą stanowić prodrom psychozy. W artykule przedstawiono pacjentkę, u której rozpoznano jadłowstręt psychiczny, jednakże początkowe leczenie – ukierunkowane na przywrócenie odpowiedniej masy ciała – nie przynosiło efektów, zaś wyraźna poprawa nastąpiła dopiero po włączeniu neuroleptyku. W początkowej fazie pacjentka wycofała zgodę na hospitalizację i została wypisana z oddziału. Rodzice zwrócili się o skierowanie córki na leczenie w trybie wnioskowym. Sąd rodzinny zdecydował o zobowiązaniu do leczenia na podstawie zarządzeń opiekuńczych. Umożliwiło to wdrożenie dalszej terapii już po tygodniu od wycofania przez chorą zgody na hospitalizację. Przypadek ten stanowi tło do dyskusji o leczeniu na oddziale psychiatrii pacjentek o zbliżonym obrazie klinicznym bez ich zgody.

Słowa kluczowe: jadłowstręt psychiczny, zaburzenia psychotyczne, ustawa o ochronie zdrowia psychicznego