Nastawienia psychoterapeutów do leczenia farmakologicznego pacjentów w trakcie psychoterapii
1 Centrum Terapii Dialog, Warszawa, Polska
2 Instytut Psychologii, Wydział Filozoficzny, Akademia Ignatianum w Krakowie, Kraków, Polska
3 Zakład Zaburzeń Afektywnych, Uniwersytet Jagielloński, Collegium Medicum, Kraków, Polska
4 Oddział Kliniczny Kliniki Psychiatrii Dzieci i Młodzieży, Szpital Uniwersytecki w Krakowie, Kraków, Polska
5 Pracownia Psychoterapii Humani, Poznań, Polska
6 Pracownia Psychoterapii i Psychoedukacji Palabra, Warszawa, Polska
* Naukowe Towarzystwo Psychoterapii Psychodynamicznej
Adres do korespondencji: Sławomir Murawiec, Centrum Terapii Dialog, ul. Słomińskiego 19/523, 00-195 Warszawa, tel.: +48 606 288 260, e-mail: smurawiec@gmail.com
Psychiatr Psychol Klin 2017, 17 (2), p. 93–103
DOI: 10.15557/PiPK.2017.0010
STRESZCZENIE

Cel pracy: Poznanie nastawienia psychoterapeutów pracujących w różnych modalnościach terapeutycznych do skojarzonego stosowania psychoterapii i farmakoterapii. Metoda: Na potrzeby badania stworzono autorski kwestionariusz i przesłano go w formie elektronicznej do psychoterapeutów zatrudnionych w dwóch wybranych ośrodkach psychoterapeutycznych w Warszawie, co pozwoliło na uzyskanie anonimowych odpowiedzi online. Wyniki opracowano statystycznie. Wyniki: Odpowiedzi otrzymano od 106 psychoterapeutów. Do porównania wyodrębniono trzy grupy w zależności od modalności terapeutycznej: grupę poznawczo-behawioralną, grupę psychodynamiczno-psychoanalityczną oraz wspólną grupę terapeutów pracujących w modalnościach systemowej i zintegrowanej. Mimo że terapeuci poznawczo-behawioralni nie leczą większej liczby pacjentów niż ci pracujący w pozostałych modalnościach, trafia do nich istotnie statystycznie więcej osób przyjmujących leki (p = 0,001). Znajomość nazw leków była najwyższa w grupie psychodynamiczno-psychoanalitycznej. Terapeuci systemowi i zintegrowani częściej niż pozostali deklarowali pozytywne nastawienie do łączenia psychoterapii z farmakoterapią (test chi-kwadrat; p = 0,04). Terapeuci pracujący w modalnościach zintegrowanej i systemowej deklarowali największą akceptację wobec skojarzenia psychoterapii z farmakoterapią (p = 0,04). Psychoterapeuci deklarujący postawę neutralną wobec leków – niezależnie od modalności terapeutycznej – mieli więcej pacjentów w terapii niż ci, dla których stosowanie leków w trakcie psychoterapii miało jakiekolwiek znaczenie, i to zarówno pozytywne, jak i negatywne (p < 0,05). Wnioski: Stosowanie leku podczas psychoterapii jest wynikiem wzajemnego oddziaływania wielu czynników, w tym preferencji pacjentów, modalności psychoterapii i stażu pracy terapeuty.

Słowa kluczowe: psychoterapia, farmakoterapia, terapia skojarzona w psychiatrii